KALPLERİN HİKAYESİ
İnsanların artık çok daha fazla sayıda insanla, çok daha kısa süreli, daha yüzeysel ilişkiler kurduğunu görüyorum. İlişkilerimiz, dışarıdan bakıldığında sevgi yumağı ve güvenilir gibi gözüküyor.
Oysa karşımızdaki çoğu kişi maskelerinin ‘’müptelâsı’’ oluyor.
Bu durum, soğuk bir günde karşılaşan bir grup kirpinin öyküsüne benziyor. Kirpiler ısınabilmek için birbirlerine sokuldukça dikenleri birbirine batıyor. Birbirlerinden ayrıldıklarındaysa soğuktan rahatsız oluyorlar. İleri geri hareket ederek sonunda dikenlerini batırmadan birbirlerini ısıtabilecekleri en uygun uzaklığı buluyorlar.
”Arkadaşlık” ve dostlukta, karşımızdaki kişilerin üzerlerine düşen sorumluluğu alacaklarından emin değilsek onlara kalbimizi artık açamayız.
Çünkü pişman olmak, sadece ‘’özür dilerim’’ demekten çok daha fazlasıdır diye düşünüyorum.
Sevgi ve saygılarımı sunuyorum.
Uğur Uğural